Paliopoli

© The Greek Herald.

For the full article click here.

 

By George Vardas

 

One of the most unique and well-known artefacts on display in the renovated Archaeological Museum of Kythera is a marble statue of a lion sitting on a plinth. How it ended up in the museum is a fascinating tale of discovery, loss and repatriation. The lion was a popular subject in Greek art during the Archaic period (about 700–480 B.C.). In antiquity it was considered a guardian beast and statues of lions were often placed in cemeteries to guard the deceased or to stand as sentinel on the pediments of temples to ward off evil. Kythera’s own archaic lion was unearthed in the early part of the 19th century at the ancient site of Kastri near Palaiopolis. It dates back to around the 6th century BC and is thought to be Laconian (or Spartan) in origin. In almost intact condition, the lion sits on its hind legs with its head facing forward and opening its mouth in a roar as if to warn off transgressors.

 

John Galt was a Scottish novelist and adventurer. In the summer of 1810, whilst travelling through the Mediterranean, Galt landed on Cerigo (as the island was then known) and eventually made his way to the old Venetian fortress in Chora, which stood on the “brow of a lofty, abrupt, precipitous promontory”, where he found an English garrison “languishing for pastime”. Galt recorded his observations of Cerigo in a book entitled Voyages and Travels in the years 1810, 1811 and 1812. He wrote that two or three relics of antiquity may be discovered on the island and singled out a marble lion which had been placed on a pedestal in the castle (probably by French forces that briefly occupied the island after the withdrawal of the Venetian occupiers) and which was regarded by the Cerigotes as a “very worshipful thing”.

 

More: 

https://greekherald.com.au/culture/history/the-lion-of-kythera-a-tale-of-discovery-loss-and-repatriation/

with colleague, reviewing various finds at the end of the day - on the dig at Ayios Yeoryios, above Mitata, and near, Paliopoli.

with colleague, reviewing various finds at the end of the day - on the dig at Ayios Yeoryios, above Mitata, and near, Paliopoli.

[[picture:"Aris 5.jpg" ID:23039]]

has a very special touch with children. Children respond to his personality and his teaching.

Even the very young enjoy being with and around Ari. Witness the delight of this young Kytherian girl.

has a very special touch with children. Children respond to his personality and his teaching.

He makes friendships with children very easily. Here he is photographed with Dimitri and Sophia Koutrafouris son.

has a very special touch with children. Children respond to his personality and his teaching.

[[picture:"Aris 3.jpg" ID:23034]]

Here he imparts his knowledge to Kytherian children in the classroom.

[[picture:"Aris 8.jpg" ID:23035]]

Inspecting a find by a young Kytherian volunteer, on the 'dig' at Ayios Yeoryios, above Mitata, and near Paliopoli.

[[picture:"Aris 6.jpg" ID:23036]]

He makes friendships with children very easily. Here he is photographed with Dimitri and Sophia Koutrafouris son.

[[picture:"Aris 9.jpg" ID:23037]]

Even the very young enjoy being with and around Ari. Witness the delight of this young Kytherian girl.

on Ayios Yeoryios, with volunteers - on one of his many archaeological digs. Ari has a great capacity to enthuse people about archaeology.

inspecting a find on Ayios Yeoryios, above Mitata, and near Paliopoli.

With respect to the tradition of the island, we have created two autonomous villas of respective weight. Villa 1 comprised of three independent suites.. The third floor suite is ideal for 2 persons. The second floor apartment is ideal for 2 couples or 4 persons and comprised of 2 en-suite bedrooms. The ground floor suite can accommodate 2 persons. Every suite has its own unique view, towards the characteristic bay of Paleopoli.
Villa 2 (45 m2) conveniently accommodate three people and is ideal for a tranquil family vacation or romantic escapes. Each villa includes a bedroom, a fully equipped kitchen, a private bathroom΄, and spacious living room. All rooms provide web access, TV, balcony or terrace with amazing sea view and are equipped with central heating, fireplace, refrigerator, fully equipped kitchen, hair dryer, iron and bathroom amenities.

Surrounded by magnificent landscape, with trees and flowers that cover an area of 10 acres, the spacious open areas ensure peace and relaxation and are perfect for an enjoyable and breathtaking view of the sunset and long walking. The amazing garden area can provide you with juicy fruits and vegetables. The holiday experience in this little complex is sure to meet the needs of all travelers.

Down a colourful brochure as a .pdf, here:

Filoxenes Katoikies Brochure 2013.pdf

Contact:

Andreas Samios

Tel: (+30) 2736033755, (+30) 2736034015

Mob: (+30) 6976415238

Fax: (+30) 2121219972

Email Filoxenes Katoikies - Kythera, Greece
www.filoxeneskatoikies.com

Facebook Page, Filoxenes Katoikies

About Filoxenes Katoikies

With respect to the tradition of the island, we have created a group of properties of respective weight, geared to your most particular demands, aiming through our friendly and professional service and hospitality, at making your stay on the island even more pleasant. You are the main characters and that is what matters the most. That is the central philosophy in our traditional settlements.

Apart from the high aesthetics and our attempt to combine successfully the traditional Kytherian architecture with the modern way of living, our ultimate goal is to serve our visitors in the best possible way. Homemade traditional sweets and marmalades are offered during your staying, along with our own organic products such as honey, fruits and vegetables, wine, eggs and olive-oil.

Filoxenes Katoikies consists of traditional villas, houses, and seaside apartments.
• Villa Venus, Kythira Villa
• Celestia Traditional Houses, Semeli Houses, Windmill Suites, Avlemonas houses, Paleopoli houses and Kalokairines house.
• Sole e Mare Traditional Studios, Athena apts & studios, Anemoi apts & studios

Stay in 8 different villages of Kythera, choose to stay in 2 or even 3 different properties.

Our philosophy is to create a unique experience for our visitors. The only way to do that is by introducing you to Kytherian customs, cuisine and traditions. Kythera, is considered to be one of the most authentic Greek islands, and it is one of our high priorities to engender in our visitors the feeling of being able to go back 30 years - to live in the Greece of the past.

Furthermore, in the near future, it is our intention to initiate a program that includes: Hiking, Boat trips, Cooking, Wine tasting, Olive-oil gathering, Guided tours and a series of other activities, in order to help out visitors to enter into the spirit of Kythera, and help them to understand and feel the Kytherian atmosphere.

It is important that visitors to Kythera be given the opportunity to live in
traditional Kytherian Houses, and experience authentic Kytherian culture.

Author: Professor Yiannis Sakellarakis

When Published: 2011

Publisher: Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία
(Society of Athenian Archaeology)

Available: Πανεπιστημίου 22,
Αθήναι 106 72

Tel. 210 3609689
Fax: 210 3644996
www.archetai.gr

Order by email: here

ISSN: 1105-7785
ISBN: 978-960-8145-84-9

Description: Soft cover
Pages: 348, 21x28cm

Price: of the 1st Volume is €60

The pre-excavations and excavations has just been published, posthumously.
Four volumes will be published in total. The remaining 3 Volumes will be published shortly.

Ελευθεροτυπία, Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2011

ΚΥΘΗΡΑ

Τα ευρήματα από το πρώτο γνωστό εκτός Κρήτης μινωικό ιερό κορυφής

Στρατιωτικός χαιρετισμός σε μινωικά ειδώλια

Της ΝΙΝΕΤΤΑΣ ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ

Μια ευσεβής γυναίκα, ανεβαίνοντας παραμονές του Δεκαπενταύγουστου στον Αγιο Γεώργιο στο Βουνό στα Κύθηρα, βρήκε ένα χάλκινο μινωικό ειδώλιο το οποίο παρέδωσε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο των Αθηνών.

Η ανασκαφή του Γιάννη Σακελλαράκη στον Αγιο Γεώργιο στο Βουνό πάνω από τον Αβλέμονα στα Κύθηρα
Η γυναίκα αυτή, που πιθανόν «δεκαπέντιζε», δηλαδή τηρούσε το κυθηριώτικο έθιμο της διαμονής πριν από τον Δεκαπενταύγουστο σε ένα από τα τρία μοναστήρια του νησιού, τα Μιρτίδια, την Αγία Ελεούσα και την Αγία Μόνη, ή «φωτολογούσε», άναβε δηλαδή τα καντήλια, κράτησε την ανωνυμία της κατά την παράδοση αυτού του ευρήματος. Εικάζεται από την κίνησή της ότι ήταν γυναίκα μιας κάποιας μόρφωσης και κοινωνικής τάξης. Η παράδοση του αρχαίου πρέπει να έγινε μεταξύ 1915 και 1916 γιατί έχει διπλοκαταλογογραφηθεί στα εισερχόμενα του Μουσείου.

Το χάλκινο αυτό μινωικό ειδώλιο (ύψους 0,07 μ.) είναι το πρώτο εύρημα που ουσιαστικά έδειξε την ύπαρξη του μινωικού ιερού κορυφής στον Αγ. Γεώργιο στο Βουνό. Το 1916 ανέβηκε στον Αγ. Γεώργιο ο Γ. Σωτηρίου μαζί με τον Κυθήριο Σπ. Στάθη. Τότε, επισημάνθηκε αρχαιολογικά η ύπαρξη του ιερού κορυφής αλλά όχι και η σημασία του, όπως σημειώνει ο Γιάννης Σακελλαράκης στο βιβλίο του «Κύθηρα: Το μινωικό ιερό κορυφής στον Αγιο Γεώργιο στο Βουνό. Τα προανασκαφικά και η ανασκαφή», που εκδόθηκε πρόσφατα, μετά το θάνατό του. Η σημαντική αυτή προϊστορική θέση υποδείχθηκε το 1992 στον Γιάννη Σακελλαράκη από το φίλο του συλλέκτη Αδωνι Κύρου, γνωστό για τις πεζοπορίες του και τις τεράστιες γνώσεις του στην αρχαιολογία.

Μέχρι τότε ο Αγ. Γεώργιος στο Βουνό παρέμενε αυτό που «ήταν και πριν από χιλιάδες χρόνια, σημείο προσανατολισμού για τους παραπλέοντες ναυτικούς και ασφαλώς εξίσου σημαντικός τόπος λατρείας». Γιατί «ήταν πάμπολλοι κατά καιρούς Κυθήριοι προσκυνητές που ανηφόριζαν από τον Αυλαίμονα, το Καστρί, αλλά και από άλλα μέρη στον Αγ. Γεώργιο στο Βουνό».

Η αρχαιολογική έρευνα που ακολούθησε σ' αυτό το ύψωμα (335 μ.) έφερε στο φως «ένα ασύλητο, σε πλήρη αφάνεια μινωικό ιερό κορυφής, το μόνο γνωστό εκτός της Κρήτης τεκμηριωμένο ανασκαφικά, καθιστώντας τη θέση αυτή από τις σημαντικότερες του Αιγαίου», σύμφωνα με τον ανασκαφέα. Ακόμη και η ύπαρξη του χριστιανικού ναού δείχνει τη διαχρονική λατρευτική χρήση του κατά τη διάρκεια της μεσαιωνικής περιόδου.

Τι δουλειά όμως έχει ένα μινωικό ιερό σε ένα νησί της Πελοποννήσου;

Ο αρχαιολόγος δίνει μια ερμηνεία: «Το νησί των Κυθήρων, αποκομμένο από τον κορμό της Πελοποννήσου, αποτελούσε από τα προϊστορικά μέχρι και τα νεώτερα χρόνια, με το ασφαλές αγκυροβόλιο που διέθετε στον κόλπο του Αγ. Νικολάου (Αυλαίμονα), κομβικό σημείο στο Αιγαίο, στη διακίνηση ανθρώπων, ιδεών και αγαθών». Η θέση είναι μοναδικής στρατηγικής σημασίας για την εποπτεία του θαλάσσιου χώρου από την Πελοπόννησο μέχρι την Κρήτη.

Τα Κύθηρα φαίνεται πολύ παλιότερα, τη δεύτερη χιλιετία π.Χ., ήταν το μήλο της έριδος μεταξύ Πελοποννήσου και Κρήτης. Μέχρι περίπου τα μέσα της δεύτερης χιλιετίας π.Χ. τα Κύθηρα ήταν μια σημαντική μινωική αποικία.

Σε απόσταση λίγων μέτρων από τον Αγ. Γεώργιο υπάρχει και ο ναός της Παναγιάς Αγ. Νικολάου. Η ανασκαφή έγινε σε οκτώ άνδηρα και ανάμεσα στους δύο ναούς όπου υπήρχε μυκηναϊκή επίχωση. «Η μινωική λατρεία εντοπίστηκε σε όλα τα άνδηρα από Βορρά ώς το Νότο, τόσο στο πλατύτερο και γι' αυτό ευνοϊκότερα διαμορφωμένο χώρο του Ανδηρου 2, όσο και στα στενότερα νοτιότερα άνδηρα, φυσικά όχι με την ίδια ένταση», αναφέρει συμπερασματικά ο ανασκαφέας. Κι επειδή ο χώρος είχε διαχρονική χρήση, τα μινωικά αντικείμενα βρέθηκαν μέσα σε κοιλότητες του βράχου. Οσο για τα μινωικά στρώματα, ήταν ακριβώς κάτω από το επιφανειακό στρώμα σε όλο το μήκος της πλαγιάς. Βρέθηκαν τράπεζες προσφορών, ομοιώματα αρχιτεκτονικών οικοδομημάτων και 84 μινωικά ειδώλια, γυναικεία και ανδρικά, πολλά ζωόμορφα (βοοειδή, πουλιά, ελάφια, σκορπιοί), πλήθος ελασμάτων, ένα σε σχήμα ποδιού, φαλλοί, αγγεία πόσης και αποθηκευτικά, όπως και ρυτά. Εχουν επίσης βρεθεί τμήματα κοχλιαρίων, ένα μάλιστα ενεπίγραφο. Και φυσικά διάφοροι τοίχοι.

Από όλα αυτά, μεγάλη σημασία αποδίδεται στο πλήθος των μινωικών ειδωλίων, κάτι που αποκαλύπτει ότι εκεί ήταν ένα σπουδαίο ιερό υπερτοπικού χαρακτήρα. Αν σκεφθείς πως όλα τα γνήσια μινωικά ειδώλια που υπάρχουν σήμερα σ' όλο τον κόσμο είναι μόνο 150, αντιλαμβάνεσαι πόσο σημαντικό είναι το ιερό των Κυθήρων στο οποίο βρέθηκαν 86 ειδώλια, μας είπε η αρχαιολόγος Εφη Σακελλαράκη, η οποία έχει μελετήσει τα μινωικά ειδώλια του Αιγαίου και έχει εκδώσει ειδικό τόμο.

Την ρωτήσαμε για την ερμηνεία της στάσης που έχουν κυρίως τα ανδρικά ειδώλια με το δεξί χέρι σηκωμένο, σαν να αποδίδουν τιμές σε μια ανωτέρα αρχή. Από την αρχαιοτάτη αυτή στάση προέρχεται πιθανότατα και ο σημερινός στρατιωτικός χαιρετισμός. «Η στάση αυτή είναι του "αποσκοπείν". Πρόκειται για μια χαρακτηριστική στάση των μινωικών ειδωλίων. Οι λατρευτές δείχνουν έτσι να προσπαθούν να κρυφτούν από τη λάμψη του θείου που προβάλλει εμπρός τους».

Την ίδια στάση έχουν και μερικά γυναικεία ειδώλια, όταν δεν απεικονίζονται με τα χέρια σταυρωμένα στον κορμό. Η κ. Σακελλαράκη έχει ήδη στα σκαριά ειδική μελέτη για τα ειδώλια των Κυθήρων, τα οποία θεωρεί έναν μεγάλο αρχαιολογικό πλούτο για την ιστορία του προϊστορικού Αιγαίου και φυσικά για τη μακραίωνη ιστορία του νησιού.

Author: Professor Yiannis Sakellarakis

When Published: 2011

Publisher: Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία
(Society of Athenian Archaeology)

Available: Πανεπιστημίου 22,
Αθήναι 106 72

Tel. 210 3609689
Fax: 210 3644996
www.archetai.gr

Order by email: here

ISSN: 1105-7785
ISBN: 978-960-8145-84-9

Description: Soft cover
Pages: 348, 21x28cm

Price: of the 1st Volume is €60

The pre-excavations and excavations has just been published, posthumously.
Four volumes will be published in total. The remaining 3 Volumes will be published shortly.

[[picture:"Sakellarakis book.jpg" ID:19564]]

Ελευθεροτυπία, Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2011

ΚΥΘΗΡΑ

Τα ευρήματα από το πρώτο γνωστό εκτός Κρήτης μινωικό ιερό κορυφής

Στρατιωτικός χαιρετισμός σε μινωικά ειδώλια

Της ΝΙΝΕΤΤΑΣ ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ

Μια ευσεβής γυναίκα, ανεβαίνοντας παραμονές του Δεκαπενταύγουστου στον Αγιο Γεώργιο στο Βουνό στα Κύθηρα, βρήκε ένα χάλκινο μινωικό ειδώλιο το οποίο παρέδωσε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο των Αθηνών.

Η ανασκαφή του Γιάννη Σακελλαράκη στον Αγιο Γεώργιο στο Βουνό πάνω από τον Αβλέμονα στα Κύθηρα
Η γυναίκα αυτή, που πιθανόν «δεκαπέντιζε», δηλαδή τηρούσε το κυθηριώτικο έθιμο της διαμονής πριν από τον Δεκαπενταύγουστο σε ένα από τα τρία μοναστήρια του νησιού, τα Μιρτίδια, την Αγία Ελεούσα και την Αγία Μόνη, ή «φωτολογούσε», άναβε δηλαδή τα καντήλια, κράτησε την ανωνυμία της κατά την παράδοση αυτού του ευρήματος. Εικάζεται από την κίνησή της ότι ήταν γυναίκα μιας κάποιας μόρφωσης και κοινωνικής τάξης. Η παράδοση του αρχαίου πρέπει να έγινε μεταξύ 1915 και 1916 γιατί έχει διπλοκαταλογογραφηθεί στα εισερχόμενα του Μουσείου.

Το χάλκινο αυτό μινωικό ειδώλιο (ύψους 0,07 μ.) είναι το πρώτο εύρημα που ουσιαστικά έδειξε την ύπαρξη του μινωικού ιερού κορυφής στον Αγ. Γεώργιο στο Βουνό. Το 1916 ανέβηκε στον Αγ. Γεώργιο ο Γ. Σωτηρίου μαζί με τον Κυθήριο Σπ. Στάθη. Τότε, επισημάνθηκε αρχαιολογικά η ύπαρξη του ιερού κορυφής αλλά όχι και η σημασία του, όπως σημειώνει ο Γιάννης Σακελλαράκης στο βιβλίο του «Κύθηρα: Το μινωικό ιερό κορυφής στον Αγιο Γεώργιο στο Βουνό. Τα προανασκαφικά και η ανασκαφή», που εκδόθηκε πρόσφατα, μετά το θάνατό του. Η σημαντική αυτή προϊστορική θέση υποδείχθηκε το 1992 στον Γιάννη Σακελλαράκη από το φίλο του συλλέκτη Αδωνι Κύρου, γνωστό για τις πεζοπορίες του και τις τεράστιες γνώσεις του στην αρχαιολογία.

Μέχρι τότε ο Αγ. Γεώργιος στο Βουνό παρέμενε αυτό που «ήταν και πριν από χιλιάδες χρόνια, σημείο προσανατολισμού για τους παραπλέοντες ναυτικούς και ασφαλώς εξίσου σημαντικός τόπος λατρείας». Γιατί «ήταν πάμπολλοι κατά καιρούς Κυθήριοι προσκυνητές που ανηφόριζαν από τον Αυλαίμονα, το Καστρί, αλλά και από άλλα μέρη στον Αγ. Γεώργιο στο Βουνό».

Η αρχαιολογική έρευνα που ακολούθησε σ' αυτό το ύψωμα (335 μ.) έφερε στο φως «ένα ασύλητο, σε πλήρη αφάνεια μινωικό ιερό κορυφής, το μόνο γνωστό εκτός της Κρήτης τεκμηριωμένο ανασκαφικά, καθιστώντας τη θέση αυτή από τις σημαντικότερες του Αιγαίου», σύμφωνα με τον ανασκαφέα. Ακόμη και η ύπαρξη του χριστιανικού ναού δείχνει τη διαχρονική λατρευτική χρήση του κατά τη διάρκεια της μεσαιωνικής περιόδου.

Τι δουλειά όμως έχει ένα μινωικό ιερό σε ένα νησί της Πελοποννήσου;

Ο αρχαιολόγος δίνει μια ερμηνεία: «Το νησί των Κυθήρων, αποκομμένο από τον κορμό της Πελοποννήσου, αποτελούσε από τα προϊστορικά μέχρι και τα νεώτερα χρόνια, με το ασφαλές αγκυροβόλιο που διέθετε στον κόλπο του Αγ. Νικολάου (Αυλαίμονα), κομβικό σημείο στο Αιγαίο, στη διακίνηση ανθρώπων, ιδεών και αγαθών». Η θέση είναι μοναδικής στρατηγικής σημασίας για την εποπτεία του θαλάσσιου χώρου από την Πελοπόννησο μέχρι την Κρήτη.

Τα Κύθηρα φαίνεται πολύ παλιότερα, τη δεύτερη χιλιετία π.Χ., ήταν το μήλο της έριδος μεταξύ Πελοποννήσου και Κρήτης. Μέχρι περίπου τα μέσα της δεύτερης χιλιετίας π.Χ. τα Κύθηρα ήταν μια σημαντική μινωική αποικία.

Σε απόσταση λίγων μέτρων από τον Αγ. Γεώργιο υπάρχει και ο ναός της Παναγιάς Αγ. Νικολάου. Η ανασκαφή έγινε σε οκτώ άνδηρα και ανάμεσα στους δύο ναούς όπου υπήρχε μυκηναϊκή επίχωση. «Η μινωική λατρεία εντοπίστηκε σε όλα τα άνδηρα από Βορρά ώς το Νότο, τόσο στο πλατύτερο και γι' αυτό ευνοϊκότερα διαμορφωμένο χώρο του Ανδηρου 2, όσο και στα στενότερα νοτιότερα άνδηρα, φυσικά όχι με την ίδια ένταση», αναφέρει συμπερασματικά ο ανασκαφέας. Κι επειδή ο χώρος είχε διαχρονική χρήση, τα μινωικά αντικείμενα βρέθηκαν μέσα σε κοιλότητες του βράχου. Οσο για τα μινωικά στρώματα, ήταν ακριβώς κάτω από το επιφανειακό στρώμα σε όλο το μήκος της πλαγιάς. Βρέθηκαν τράπεζες προσφορών, ομοιώματα αρχιτεκτονικών οικοδομημάτων και 84 μινωικά ειδώλια, γυναικεία και ανδρικά, πολλά ζωόμορφα (βοοειδή, πουλιά, ελάφια, σκορπιοί), πλήθος ελασμάτων, ένα σε σχήμα ποδιού, φαλλοί, αγγεία πόσης και αποθηκευτικά, όπως και ρυτά. Εχουν επίσης βρεθεί τμήματα κοχλιαρίων, ένα μάλιστα ενεπίγραφο. Και φυσικά διάφοροι τοίχοι.

Από όλα αυτά, μεγάλη σημασία αποδίδεται στο πλήθος των μινωικών ειδωλίων, κάτι που αποκαλύπτει ότι εκεί ήταν ένα σπουδαίο ιερό υπερτοπικού χαρακτήρα. Αν σκεφθείς πως όλα τα γνήσια μινωικά ειδώλια που υπάρχουν σήμερα σ' όλο τον κόσμο είναι μόνο 150, αντιλαμβάνεσαι πόσο σημαντικό είναι το ιερό των Κυθήρων στο οποίο βρέθηκαν 86 ειδώλια, μας είπε η αρχαιολόγος Εφη Σακελλαράκη, η οποία έχει μελετήσει τα μινωικά ειδώλια του Αιγαίου και έχει εκδώσει ειδικό τόμο.

Την ρωτήσαμε για την ερμηνεία της στάσης που έχουν κυρίως τα ανδρικά ειδώλια με το δεξί χέρι σηκωμένο, σαν να αποδίδουν τιμές σε μια ανωτέρα αρχή. Από την αρχαιοτάτη αυτή στάση προέρχεται πιθανότατα και ο σημερινός στρατιωτικός χαιρετισμός. «Η στάση αυτή είναι του "αποσκοπείν". Πρόκειται για μια χαρακτηριστική στάση των μινωικών ειδωλίων. Οι λατρευτές δείχνουν έτσι να προσπαθούν να κρυφτούν από τη λάμψη του θείου που προβάλλει εμπρός τους».

Την ίδια στάση έχουν και μερικά γυναικεία ειδώλια, όταν δεν απεικονίζονται με τα χέρια σταυρωμένα στον κορμό. Η κ. Σακελλαράκη έχει ήδη στα σκαριά ειδική μελέτη για τα ειδώλια των Κυθήρων, τα οποία θεωρεί έναν μεγάλο αρχαιολογικό πλούτο για την ιστορία του προϊστορικού Αιγαίου και φυσικά για τη μακραίωνη ιστορία του νησιού.


Εκδοτικό γεγονός για τα Κύθηρα

Κυκλοφόρησε ο 1ος τόμος για την ανασκαφή στο Μινωικό Ιερό Κορυφής από το Γιάννη Σακελλαράκη, ένα χρόνο μετά το θάνατό του.

Ένα από τα πλέον σημαντικά εκδοτικά γεγονότα για τα Κύθηρα είχαμε το μήνα που πέρασε. Η Αρχαιολογική Εταιρεία κυκλοφόρησε τον 1ο τόμο του βιβλίου του αρχαιολόγου Γιάννη Σακελλαράκη με τίτλο «ΚΥΘΗΡΑ το Μινωικό ιερό κορυφής στον Άγιο Γεώργιο στο Βουνό. 1. Τα προανασκαφικά και η ανασκαφή». Ο τόμος, μεγάλου μεγέθους, 347 σελίδων, περιέχει όλο το χρονικό του εντοπισμού της θέσης και της ανασκαφικής έρευνας, που έγινε το 1991, χωρίς την παραμικρή κρατική βοήθεια, μόνο με χορηγίες και τη μεγάλη βοήθεια της Εταιρείας Κυθηραϊκών Μελετών, η οποία αγκάλιασε την υπόθεση και, με την προσωπική συμβολή του τότε προέδρου της, αείμνηστου Δημ. Κόμη, οδήγησε την όλη προσπάθεια σε αίσιο τέλος. Το μέγιστο πρόβλημα τότε ήταν ότι ήδη είχε γίνει γνωστός ο εντοπισμός ασύλητου ιερού κορυφής των Μινωικών χρόνων στη θέση αυτή και υπήρχε ο φόβος μήπως προλάβουν οι αρχαιοκάπηλοι. Ευτυχώς, τόσο ο ίδιος ο Γ. Σακελλαράκης με την ομάδα του, όσο και όλοι όσοι στα Κύθηρα κατάλαβαν τη σημασία της προσπάθειας και βοήθησαν ενθέρμως το έργο, η ανασκαφή ολοκληρώθηκε με τον εντοπισμό σπάνιων σε αριθμό και είδος ευρημάτων. Δυστυχώς ό ίδιος ο ανασκαφέας και θερμός φίλος των Κυθήρων έφυγε πέρσι πρόωρα από τη ζωή και δεν είδε δύο πράγματα, για τα οποία μιλούσε συνεχώς, αλλά και περιέλαβε στο βιβλίο. Πρώτον, να δει το βιβλίο να εκδίδεται και δεύτερον να δει τα ευρήματα στα Κύθηρα, σε ένα Μουσείο κατάλληλο για να προβάλλεται η Κυθηραϊκή ιστορία, αλλά και για να συγκεντρώνει τους αρχαιολάτρεις όλου του κόσμου.
Το βιβλίο, περιλαμβάνει τα εξής κεφάλαια: τον Πρόλογο του Γ. Σακελλαράκη για τη θέση των Κυθήρων, την επισήμανση της θέσης του ιερού και την ανασκαφή. Παράλληλα, ο Δημ. Κουρκουμέλης γράφει για τους θαλασσινούς ορίζοντες του Αγίου Γεωργίου στο Βουνό και η Ελένη Γκίνη-Τσοφοπούλου για τους ναούς του Αγίου Γεωργίου και της Παναγίας-Αγίου Νικολάου. Σημειώνουμε ότι το έργο θα ολοκληρωθεί σε 4 τόμους, στους οποίους θα υπάρχουν εκτενείς αναφορές και αναλύσεις για τα ευρήματα, τα οποία ανέρχονται συνολικά σε χιλιάδες! Τον πρώτο τόμο κοσμούν πολλές φωτογραφίες και σχέδια από την περιοχή και τα ευρήματα, ενώ υπάρχουν εκτενείς αναφορές και σε όλες τις φάσεις της ζωής και δράσης των ανασκαφέων στο νησί. Το βιβλίο διατίθεται από την Αρχαιολογική Εταιρεία (Πανεπιστημίου 22, Αθήνα) αντί €60 και τη γενική επιμέλεια της έκδοσης έχει η κυρία Ελευθερία Κονδυλάκη Κόντου

One of the many beautiful ruines in the area in the back of Palaiopoli/Avlemonas.

Paliopoli, 15 stremmata, area 'kabos'. All the necessary papers in order, i.e. forest commission clearance papers, titles. Panaromic views of Avlemonas. Crete & Kofinia Isles. Ideal for commerical purposes.

The caption for this photo, taken at Paliopoli, says it all.

Even through the murky windows of the Olympic plane flying off the island, the cavernous rock outcrop splitting the two Paliopoli beaches is visible.

We hope to bring out a new book in 2007 - "Kythera from the Air" - filled with a hundred high-quality (non-murky-glass...) pictures of the island. If you are interested in the book please contact me at james@kythera-family.net.

snorkle the waters of the the island and you will discover another aspect.

the birthplace of the love goddess aphrodite was born on the island of love and hospitality!

views of paliopoli and beyond from agia moni.

some of the longest beaches on the island are at paliopoli

paliopoli with avlemonas and ayios gheorghios in the background.

great way to spend the summer, free room, great view and crystal clear waters at paliopoli beach.

one of the longest beaches on the island.great for a morning swim then lunch at avlemonas or skandia.

a family favourite beach at paliopoli

The longest beach in Kythera.
According to Mythology, this was the birthplace of Aphrodite (Venus)
the ancient Godess of Love.
I often wonder if Young Men of Kytherian background use this as
a personal reference when chatting up young ladies!!!

This peaceful scene looking south belies the past. An enourmous wave of sea mud swept over this site 3500 years ago.A Minoan civilization which existed in the valley behind was destroyed. Pottery shards lie skattered in the dunes a stark reminder of the power of nature.

The rock formation at Paliopoli as viewed from Kaladi

Paliopoli with the village of Avlemona with Agia Moni as a backdrop.

The beaches of Paliopoli to Firi Ammos.

A slightly different angle of the previous sunrise pictures taken from Aloizianika looking east to Paliopoly

Taken from the Church in Aloizianika, this is a sunrise picture of the western coast including Paliopoly and Paliocastro mountain.

The beach at Palaiopoli.

Aphrodites' beach - the more southerly of the beaches at Paliopoly. Looking north from the southern tip of the beach.

At the top of the beach, visible below the grey mountain in the background, are the rocks separating the two Paliopoly beaches. There is a cave almost at the tip of that promitory, invisible from the outside. The crack in the rocks is just big enough to swim into - be careful to keep your feet close together or they'll be cut on the surrounding rocks. Once inside, it is a beautiful underlit cavern reminicent of a pirate story.

In the background is the mountain which is crowned by the monastery of Agia Moni.

Many thanks to Peter Vanges and the Kytherian Association of Australia for their kind permission to reproduce this excerpt from Kythera, a History (1993), a hard cover book which is still available from the Association. For the contact information, please see the Associations section under "Culture".

The introduction by the Phoenicians of the worship of Astarte (Aphrodite) to the island is of great importance. The historian Herodotus says that the cult of Aphrodite was brought from Palestine. It was not only that the worship of a new deity gave life and added to the life of the island, but there was also the fact that the statue brought to Kythera was the oldest and most revered one in all the world. It goes without saying that such a treasure had to be housed in a temple befitting its significance. Thus a splendid temple in honour of Aphrodite was built at Paliopoli. Today, nothing remains of this majestic temple.

This remedy isn't specifically Kytherian, but I learnt about it on Kythera about 20 years ago, and have found it useful ever since.

One of the world's most famous herbalists, Juliet de Bairacli Levy, lived down at Paliopoli for many years. She had a one and a half room stone house just up from the second beach which is known as "Aphrodite's Beach" by the regular foreigners. She used to get her water once a week from the springs at Mitata, driven up and back by none other than George "Tarzan" Kastrisios, one of the islands most (in-)famous taxi drivers. Her Greek was broken and it was always a delight to hear them chatting with each other - Tarzan had developed a version of Greek which Juliette could understand which consisted mainly of the phrase "poli entdaksi!".

Juliette was, as I mentioned, world famous (her books, one of which - The Illustrated Herbal Handbook is considered an botanical medicine classic - still brings in its keep at Faber and Faber) and she was visited incessantly by disciples from all over the world. Many of them rented motor scooters, which is how I came to know about this remedy.

It is simply this: in case of burns apply potato. I know it sounds too simple to be true, but it not only works, it probably works better than anything else (I'll justify this below). The motor scooters all the island visitors were renting back then had one fatal flaw - the exhaust pipe at the back was perilously near the place where the motor scooter passenger places their calf muscle. Go over a couple of bumps and you were almost certain to get quite a burn. I saw Juliette apply her remedy herself. A young woman had burnt herself on a scooter, Juliette grated a peeled potato into a mush, and applied it. The pain vanished and when the wound did warm up again more potato was applied. After a couple of hours of this the wound was painless and within a couple of days had disappeared. No pain, no scar. The other tourists weren't usually as lucky.

OK, we don't know what that particular burn would have looked like if treated differently, but I have seen the difference. Most recently when I burnt my had while sterilising the baby's bottle. Boiling water was spilt over thumb and finger. I applied cold water, then potato (first sliced, because I didn't have time to grate it), then as a mush. I left a small space uncovered to have something to compare it to. The result after 2 days: no mark where the potato was applied, dark red where it wasn't.

[[picture:"juliette.jpg" ID:147]]
Juliette on her way to a morning swim at Paliopoli

But I have one more even more convincing proof. A couple of years ago on the BBC I heard of an Indian doctor in London who was being internationally celebrated because he had discovered a "miracle" cure for severe burns. Guess what it was?


Here, from The illustrated Herbal Handbook (1974 edition) the first paragraph about treating burns (Juliette, wherever you are, I hope you don't mind me quoting an exerpt from your book.)

Burns and Scalds.
Apply slices of raw potato immediately, squeezing the juice on to the burnt or scalded parts. Then apply thick honey to exclude all air. Preferably grate the potato finely.

World-famous herbalist Juliette de Bairacli Levy lived for many years on Kythera at Paliopoli - here she is walking down to her favourite beach for a morning swim.

One of her remedies is featured in the "Home Remedies" section of this website.